Historia LGBTQI

//Historia LGBTQI

Historia NIE JEST moim konikiem. Natomiast czasami zaplątuje mi się do tekstów. Dobrze jest wiedzieć przynajmniej trochę o tym, skąd pochodzimy, co osiągnęliśmy, a co straciliśmy przez wieki, dlaczego mamy takie, a nie inne tradycje…

Ten dział raczej nigdy nie będzie szczególnie rozbudowany, ale nadal warty jest uwagi.

Jeśli interesuje Cię historia osób trans na świecie, polecam książkę „Transgender Warriors: Making History From Joan of Arc to Dennis Rodman”. Nazwisko „Leslie Feinberg” jest dostateczną rekomendacją!

Piotr Odmieniec Włast – transmężczyzna odzyskiwany

Listopad 7th, 2012|Tags: , , , , , , |

Niedawno pisałem, że polszczyzna (zwłaszcza równościowa) przeważnie jest kolejnym narzędziem heteronormatywnej opresji – i równocześnie jednym z najbardziej odczuwalnych świadectw jej istnienia. Jednakże zdarza się również, że to język daje możliwość zaistnienia zgodnie ze swoim Ja. Najdobitniejszym przykładem jest historia Piotra „Odmieńca” Własta, który – pomimo swoich starań – przeszedł do historii literatury jako Maria Komornicka. Zawłaszczanie transmężczyzn Na początek chciałbym przypomnieć (uświadomić) czytelnikom założenia, z jakich wychodzę. Transpłciowość u K/M jest zjawiskiem szerokim, którego nie można ograniczać wyłącznie do transseksualności: obejmuje między innymi również crossdressing oraz drag kingów i przynajmniej część butch, ponieważ dotyczy przekraczania granic płci biologicznej oraz kulturowej (traktowanej jako Tu i Teraz). […]

Transpłciowość: Nie czas na łzy – czas na działanie (homiki.pl)

Listopad 1st, 2012|Tags: , , , , , , , , |

Na homikach wisi od niedawna nowy tekst, który zareklamowałem znajomym jako  „optymistycznie o Boys don’t cry” , wprawiając ich tym w całkowite zdumienie. A jednak. Historia Brandona chodziła za mną całe moje transowe życie i zawsze chciałem ją jakoś przetworzyć. Zaczęło się od teledysku, który stworzyłem jeszcze w 2006 – pół roku po obejrzeniu filmu pierwszy raz. Pół roku zajęło mi przetrawianie tematu na tyle, by cokolwiek z nim zrobić. Wreszcie znalazłem improwizację do Sugar Tori Amos i wreszcie wiedziałem, co chcę wyrazić. Połączyłem dwie wersje utworu i zacząłem dobierać sceny. W tamtym czasie łatwiej było mi stworzyć teledysk niż cokolwiek na ten temat napisać.  […]

Butch. Tajemnica

Lipiec 18th, 2012|Tags: , , , , |

Artykuł znaleziony na dysku po latach…  Ze wszystkich obejrzanych filmów, które zostały wyświetlone w kinie Luna w dniach 10 – 12 listopada 2006 r. podczas Festiwalu Filmowego „Pryzmat”, najbardziej spodobał mi się ten, który w plebiscycie publiczności zajął miejsce trzecie: Butch Mystique (2003, reż. Debrah A. Wilson). Wprawdzie zwycięzca festiwalu, Z niezwykłym okrucieństwem, film o losach transseksualistek M/K zamykanych w męskich więzieniach bez leczenia (bo hormony nie są lekiem pierwszej potrzeby), narażanych na gwałty albo na stałe przebywanie w izolatce, robił wielkie wrażenie, zaś laureat drugiego miejsca, Transparent – o transseksualistach i jednym transgenderyście K/M, którzy urodzili dzieci – trochę mi wywrócił w głowie; jednakże to Butch Mystique okazał się filmem zdecydowanie mi najbliższym, najciekawszym i, według mnie, najlepiej zrobionym: treściwym, pogłębionym, nieprzegadanym i w jakiś sposób po prostu sympatycznym. (Co ciekawe, wszystkie wyróżnione filmy zahaczały w jakimś stopniu o tematykę trans!). […]

Po Paradzie Równości, cz. 1: Kto ma prawo do Warszawy?

Czerwiec 4th, 2012|Tags: , , |

Jeden z transparentów kontrmanifestantów głosił: Jak geje i ludzie ich pokroju chcą paradować, to niech sobie wybudują nową Warszawę. Tę wybudowali biali i mają do niej prawo – Lech Wałęsa Poniższy cytat mówi tyle o przekonaniach Wałęsy i cytujących go narodowców, że mógłbym go analizować przez cały artykuł, zaczynając od „biały” jako skrótu do „tacy jak my, czyli normalni”. Chciałem jednak napisać o czymś innym. Wałęsa i narodowcy ze zdjęcia powyżej uważają, że można mieć prawo do miasta. Że to miasto zostało zbudowane przez „białych”, a cała reszta won. Nie mają prawa do paradowania przez ulice na co dzień, a już tym bardziej do Paradowania. Tekst jest ogólnie denerwujący, ale z mojego punktu widzenia… […]

Romantyczka i pozytywistka

Kwiecień 28th, 2012|Tags: , , , , |

26 marca w Nowym Wspaniałym Świecie odbyła się warszawska premiera filmu dokumentalnego Ciągle wierzę Magdaleny Mosiewicz, który opowiada historię Ewy Hołuszko, polskiej działaczki opozycyjnej w czasach PRL-u. Nie jest to ani pierwsza próba przedstawienia jej życia, ani też najgłośniejsza, jednak reportaż Podziemne życie Ewy H. i sztukę teatralną Ciała obce Ewa ostro skrytykowała. O Ciągle wierzę mówi natomiast, że to film o niej. Jest to drugi  film dokumentalny poruszający tematykę transpłciowości, jaki ostatnio powstał w Polsce: w 2010 roku miała bowiem miejsce premiera Trans-akcji produkcji HBO, przedstawiającej życie i proces korekty płci Anny Grodzkiej, posłanki i poprzedniej prezeski Fundacji Trans-Fuzja. Dokument o podwójnej transformacji Ciągle wierzę to dziwny dokument, nietypowy. Jest o kobiecie z transseksualną przeszłością, ale nie jest o transseksualizmie – raczej o przeszłości jako takiej. […]

Nieprzetłumaczalny Queer

Listopad 20th, 2010|Tags: , , , , , , , |

Relacje między rodzajem gramatycznym a tożsamością płciową na przykładzie Stone Butch Blues Leslie/go Feinberg/a[1] Tekst referatu wygłoszonego podczas konferencji naukowej „Przekład(ka) nad wyrazami” zorganizowanej przez Uniwersytet Jagielloński w 2010 roku. Chciałbym zaproponować przedstawienie problemów tłumacza podejmującego się przełożenia na język polski powieści, w której tożsamość bohatera mogła się ukształtować dzięki odmiennej strukturze gramatycznej języka oryginału. Jako przykład wybrałem kultową powieść nurtu gender studies: Stone Butch Blues Leslie/go Feinberg/a. W swoim referacie zamierzam skoncentrować się na relacji pomiędzy niejednoznaczną tożsamością płciową protagonisty i narratora powieści, a rodzajem gramatycznym, którego postać ta miałaby używać w polskim przekładzie. […]

Interseksualizm – bardzo krótkie wprowadzenie

Styczeń 20th, 2010|Tags: , , , |

Albowiem dawniej natura nasza nie była taka, jak teraz, lecz inna. Bo naprzód trzy były płcie u ludzi, a nie, jak teraz, dwie: męska i żeńska – pisał Platon. I mylił się. Ponieważ interseksualizm nigdy nie przestał istnieć. Choć przyjęło się uważać, że płeć człowieka jest czymś prostym i jednoznacznym, seksuolodzy już jakiś czas temu podzielili płeć na poszczególne składniki, wyróżniając płci: chromosomalną, gonadalną, hormonalną, metaboliczną, mózgową, wewnętrznych narządów płciowych, zewnętrznych narządów płciowych i fenotypową, a także socjalno-prawną i psychiczną. Każdy z tych elementów może być męski, żeński lub niesprecyzowany; odstępstwo jednego z nich od wszystkich pozostałych wystarcza, by danej osoby nie uznać za kobietę ani mężczyznę. Gdy płeć psychiczna nie zgadza się z płcią biologiczną, mówimy o transseksualizmie, natomiast przypadki niezgodności w obrębie płci biologicznej najczęściej określamy mianem interseksualizmu. Interseksualizm – rodzaje Ponieważ do płci biologicznej zalicza się aż osiem wymienionych powyżej składników, interseksualizm może przybierać najróżniejszą postać. Nie będę się wdawał w biologiczne szczegóły (aczkolwiek jest to temat pasjonujący), podam tylko kilka przykładów. […]

Byłam mężczyzną – recenzja pamiętnika Ady Strzelec

Czerwiec 18th, 2009|Tags: , , |

Zawsze mam problem z wyrażaniem opinii o takich książkach, Byłam mężczyzną jest bowiem przedrukiem pamiętnika pisanego dla siebie, bez myśli o tym, że może ktoś kiedyś zechce to wydrukować: w związku z tym jest osobisty, pisany zwyczajnym językiem, poruszający wyłącznie tematykę ważną dla autorki. Biorąc pod uwagę to wszystko (także fakt, że Ada Strzelec ma zaledwie zawodowe wykształcenie), jej pamiętnik jest nawet bardzo dobry; traktując go bardziej bezwzględnie, jak każdą książkę, jego największą zaletą jest autentyczność, drugą – szczerość; walory literackie pozostają na trzecim miejscu i prawdę mówiąc, nie rzucają się zbytnio w oczy. […]

Transseksualista Nicolas Prusiński zdecydował się pokazać swoją twarz

Czerwiec 6th, 2007|Tags: , , , |

Do tej pory ten temat w mediach właściwie nie istniał, transpłciowość jest bowiem w Polsce wielkim tabu. We wtorek w biurze Kampanii Przeciw Homofobii na ul. Żelaznej 68 w Warszawie odbyła się pierwsza w Polsce konferencja prasowa na ten temat.  Gośćmi Roberta Biedronia, prezesa KPH, byli Rafalala, autorka i bohaterka filmu dokumentalnego I Bóg stworzył transwestytę oraz Nicolas Prusiński, transseksualista, który jako jeden z pierwszych w Polsce zdecydował się pokazać swoją twarz. W trakcie konferencji zaprezentowano fragmenty pierwszego polskiego dokumentu opowiadającego o osobach transseksualnych i transwestytach i omówiono sytuację osób transpłciowych w Polsce. Do tej pory ten temat w mediach właściwie nie istniał, transpłciowość jest bowiem w Polsce wielkim tabu. […]